باز هم حس دلتنگی و نقاشی های نیمه تمام من

اتاقی تاریک و عطر حضورت در ذهن مرده ی من

دستانی را که یارای هیچ نقش زدنی نیست

 و مرا اجبار و انتظاری ست در اتمام کارم.

...؟!

چشمانم را به آرامی می بندم.لحظه به لحظه ،عمیق و سر کش،غرق در افکار آسمانی می شوم.خاطراتم،احساسم و هر آنچه از دست داده ام در فضایی مه آلود می گذرند از مقابل پرده سیاه چشمانم از میان ابرهای کُر گرفته و آتشین از عشق،بی هیچ حرکتی پرواز میکنم با ماه ترانه ای میخوانم با عشق می سرایم،غرق در انوار طلایی،و رَه میسپارم و میروم به سوی ابدیت عمیق و سرکش

از دار دنیا منم و یک ستاره اونم که میخواد بره و تنهام بذاره

هر چی که میگم نرو و فایده نداره میخواد دلمو به زانو در بیاره

پیشش میشینم تا بتونه دوباره گذشته ها را باز به خاطر بیاره

یادش بیارین دل عاشق و بیچاره تو دنیا چیزی نداره جز ستاره

من بی ستاره همه عمرم تباهه روزای عمرم همه رنگ سیاهه

دونه به دونه نفسام بی ستاره حتی یه زره بوی زندگی نداره

بی اون نمی خوام حتی دیگه زنده بمونم

میرم یک گوشه تک و تنها بمیرم

شاید بتونم کمی آروم بگیرم

دونفر همواره به من امید می دهند: او و او.

اوی اول همان است که بیکران نزد او ذره ایست

و پنهانی امید را در وجودم قرار می دهد

و اوی دوم همان است که ذره ای از بیکران است

و من به خاطرش پنهانی امید دارم.

تو اگر میدانستی چه لذتی دارد شنیدن طنین صدایت ان هنگام

که نام مرا بر لب جاری می کنی چه عشقی دارد ان هنگام که

خیره در چشمان منی و چه دمی ست ان هنگام که برق چشمانت

صاعقه ای در دلم فرو می نشاند...

چه لحظه ایست ان دم که سر بر شانهات نهاده ام وشنوایی ام را تحریک

میکنی و میگویی..

دوستت دارم

و چه اطمینانی می بخشد شنیدن ضربه های قلبت بر سینه ام

چه خوشبختی عظیمی ست یاد اوری این که ...

تو مال منی ...!

خودت را از کسی پس نگیر شاید این تنها چیزیست که او دارد...وقتی که

میگویی دوستت دارم اول روی این جمله فکر کن...شاید نوری را روشن

کنی که خاموش کردن آن به خاموش شدن او ختم شود

درنبودت دیده ام بارانی ست وبه حرمت باران قسم

که چشمهایم رابه روی تو نمی بندم                                                                                                                          دیگر دیگرخسته ام                           

وبه پیمان نابسته ی تودل بسته ام                       

مرابه خودوامگذار 

که دور از تو...   اسمان زندگی تاریک

و گرمی خورشید بی معناست

تو همان تک ستاره ای که از دور سوسوزنان

امید رادردلم زنده نگه می داری

تنهایم مگذار